De man met de toeter

Hij lijkt de hele dag rondjes te fietsen. Overal in de buurt kom ik hem tegen: de man met de toeter. Ook vanmorgen mocht zijn aanwezigheid niet ontbreken. Terwijl ik met mijn hond langs het kanaal loop, zie ik hem staan. Hij is omgeven door vogels die gulzig afkomen op het brood dat hij strooit.

Ik hoor de fietstoeter. Mijn hond hoort het ook en blijft gebiologeerd staan kijken. ‘Wiehieeee’, roept de man, gevolgd door opnieuw de toeter. Dat is hoe hij altijd rondfietst. Terwijl hij in onze richting fietst zegt hij mensen gedag. Een vrolijk ‘goedemorgen’, een uitbundige zwaai of een ‘wiehieeeee’ met die onafscheidelijke toeter erachteraan. De een gunt hem geen blik waardig, de ander zwaait blij terug of roept een ‘goedemorgen’ zijn kant op. Ik vraag me vooral af hoe sommige mensen met hun gezicht op onweer door kunnen blijven fietsen als iemand je met zo veel vrolijkheid tegemoetkomt.

Als hij langs ons fietst zegt hij ‘de vogels belden, ze hadden honger’. Ik moet bekennen dat ik krankjorum word van mensen die brood strooien. Mijn hond weet de achtergebleven stukken feilloos op te sporen waardoor ik regelmatig mijn hand in haar bek moet stoppen om het er weer uit te vissen. Toch besluit ik de vrolijke man niet teleur te stellen. ‘Nou heerlijk dat er gehoor gegeven wordt aan hun wensen!’ zeg ik terug. Zijn toeter laat wederom vrolijk van zich horen. ‘Goedemorgen!’, klinkt het om de paar meter.

Terwijl ik rustig met mijn hond doorloop, observeer ik de mensen op het fietspad. Een kind dat vrolijk terugzwaait, een vrouw bij wie een spontane glimlach op het gezicht verschijnt, een man die stoïcijns voor zich uit blijft staren, een vrouw wiens gezicht nog verder op onweer gaat. Ik vraag me af waarom niet iedereen gewoon even terugzwaait, een ‘goedemorgen’ roept of gewoon een glimlach toewerpt.

Ik houd me bezig met alles om me heen: de man, de fietsers, mijn hond. Ik let niet op waar ik loop. Ik mis een scheve stoeptegel en klap vol door mijn enkel. Een vrouw probeert haar glimlach te onderdrukken. Blijkbaar kan ook ik, zelfs zonder fietstoeter, zorgen voor een vrolijk begin van de dag!