Het pakketje

Je kent het wel, je bent toe aan iets nieuws en struint het internet af. Je vindt precies dat wat je zoekt, denkt er even goed over na, checkt de betrouwbaarheid van de website en dan druk je op het winkelwagentje. Gegevens invullen, betalen en afwachten maar. Nauwlettend houd je de meldingen in je mailbox in de gaten. ‘Oeh de bestelling is verzonden, morgen komt het binnen!’

Het wachten kan beginnen. De tijdsaanduiding in track and trace zegt dat je de hele dag mag blijven wiebelen op je stoel. ‘Tussen 10.00 en 18.00 zijn we bij u,’ zo luidt de tekst. De tijd tikt weg en telkens kijk je even naar buiten. ‘Zijn ze er nou nog steeds niet?’ Het wordt later en later maar het pakketje is nog steeds niet binnen.

Melding! ‘Het pakketje is vertraagd, tussen 18.00 en 22.00 zijn we bij u.’ Nog langer wachten, maar gelukkig komt het vandaag nog. ‘Dan kan ik vanavond nog mijn nieuwste aanwist uitproberen.’ Je wordt wat rustiger, ‘het komt in ieder geval vandaag nog.’ En dan krijg je weer een melding. ‘Uw pakketje is bezorgd.’

‘Huh? Maar ik heb niets gehoord!’ Verontrust loop je naar de brievenbus. ‘Is het wel echt bezorgd?’ Op de mat ligt een witte enveloppe. ‘Ja, het is er echt!’ Je hart maakt een sprongetje, eindelijk kun je aan de slag met je bestelde spullen.

Je loopt naar de mat en pakt de enveloppe op. ‘Hij lijkt wel leeg.’ Denk je. Dan kijk je nog eens goed. Een grote scheur bevindt zich aan de bovenkant van de bubbeltjesenveloppe. De teleurstelling giert door je lijf. Dan kijk je nog eens goed. Het lijkt wel alsof de enveloppe gewoon opengesneden is! Buiten het feit dat je erop zat te wachten dringt ook tot je door dat het geen goedkope inhoud was die nu weg is. Op de ringbel zie je de bezorger die argeloos de lege enveloppe door de brievenbus duwt. ‘Hij had ook even kunnen aanbellen om te melden dat de inhoud verdwenen is,’ is je eerste gedachte. ‘Of zou hij degene zijn die de naam van de webshop op de enveloppe zag en bedacht dat de inhoud interessant kon zijn?’ Er gaat vanalles door je heen. De teleurstelling is groot.

Dan herpak je jezelf en wil je contact opnemen met de bezorgdienst. Dat blijkt niet mogelijk. De afzender is verantwoordelijk dus moet je die benaderen. Dat doe je dan maar. Je zoekt ondertussen verder naar contact met de bezorgdienst want het is duidelijk dat het daar is foutgegaan. Je vindt een contactformulier en vult het in. Binnen een werkdag nemen ze contact op. Een werkdag gaat voorbij zonder contact. Bellen kan niet. Gewoon mailen ook niet. Via socials zijn ze ook niet bereikbaar. Afwachten dus.

Dan besluit je dat je toch echt wil hebben wat je hebt besteld. Er is geen winkel in de buurt die het verkoopt. Je kiest voor een andere webshop in de hoop dat zij het beter verpakken. Als het al aan de verpakking lag. Die twijfel blijft bestaan. Het proces begint weer van voren. Dit keer met iets meer spanning. ‘Als het maar goed gaat,’ denk je. Verzonden! De track and trace geeft aan dat dezelfde bezorgdienst als die van het eerste pakketje langs zou moeten komen. Wederom tussen 10.00 en 18.00. Het enige wat je nu kunt doen is duimen. ‘Als dit maar goedkomt…’